Truusentruus.nl recensie van het spel: Aton
Recensie door : guido  
Beoordelingscijfer : (8.0)  
   
Auteur : Torsten Gimmler Minimum aantal spelers : 2
Uitgever : Queen Games Maximum aantal spelers : 2
Jaar van uitgave : 2005 Talen : Nederlands, Duits en Engels
Leeftijd vanaf : 10 jaar Nog verkrijgbaar? : ja
Speelduur : 30 minuten Prijs : ca. 15 Euro
 
1) Introductie:
Na de troonsbestijging van Echnaton gaat het er anders aan toe in Egypte. Vanaf vandaag zal Aton als oppergod worden vereerd. De oude god Amun moet uit het beeld verdwijnen, maar dit zal niet helemaal zonder tegenstand gebeuren.
2) Spelmateriaal:
Het spel bestaat uit:

• 72 speelkaarten in de waarden 1 t/m 4 (2 sets van 36 kaarten in kleuren blauw en rood)
• 1 zesdelig speelbord
• 58 priesters (houten schijven), 29 stuks blauw en 29 stuks rood.
• 2 witte houten ruilstenen
• 2 houten telstenen in blauw en rood
• 1 spelregelboekje

De voorzijde van 1 van de speelkaarten
De achterzijde van 1 van de speelkaarten
3) Vormgeving en uitleg van het materiaal:
Aton is verpakt in een veel te groot doosje. Dit spel hoort bij een serie die allen zijn verpakt in dit soort doosjes, vandaar. De voorzijde van de doos laat een prachtige afbeelding van 2 goden zien die ruzie met elkaar maken. De voorstelling schept een vijandige sfeer en zegt dat het hier gaat om een machtsspel. Op de achterzijde is net zoals alle Queen Games spellen goed te zien waar het spel over gaat. Er is een afbeelding met een spelsituatie en er staat een kleine uitleg waarin uitgelegd wordt hoe het spel wordt gespeelt. Het gehele spel is voorzien van prachtige kleurrijke afbeeldingen.

Het zesdelige speelbord is stevig en van een prima materiaal dat niet zo snel kapot gaat. Het bord heeft in het midden 4 velden die de tempels moeten voorstellen. Elke tempel heeft 12 velden. Om de tempels heen loopt het scorespoor. Onder het scorespoor ligt het dodenrijk, dat als 8 velden met doden naast elkaar staan afgebeeld. Aan 2 zijden, daar waar de spelers zitten zijn 4 velden die “Cartouches” worden genoemd.
4) Voorbereiding en uitleg aan anderen:
Het lezen en begrijpen van de spelregels van Aton is vrij goed te doen. Ze zijn op een makkelijke manier uitgelegd en daardoor goed te lezen. Na ruim 20 minuten heb je ze doorgelezen en begrepen. In de regels staan diverse voorbeelden, waardoor de regels makkelijker te begrijpen zijn.

Voorbereiding:
Het zesdelige speelbord wordt in elkaar gezet en tussen de spelers in gelegd. Elke speler krijgt 29 priesters van een kleur en de daarbij behorende 36 speelkaarten. Ook krijgt elke speler een ruilsteen. De spelers schudden hun kaarten en leggen deze als verdekte stapel neer. Hun telsteen wordt naast het scorevak “1” gelegd.
5) Spelverloop:
Elke ronde loopt als volgt. De spelers pakken hun bovenste 4 kaarten van hun stapel. Hierna bekijken ze hun kaarten. Vinden ze hun kaarten niet goed, dan leggen ze de kaarten af en leveren hun ruilsteen in. Als ze dit doen nemen ze hierna 4 nieuwe kaarten.

De spelers verdelen hun 4 kaarten verdekt over de 4 cartouches die voor hen liggen.

De 4 cartouches hebben de volgende acties:
• Cartouche 1: Overwinningspunten; de speler die hier de hoogste kaart heeft neergelegd krijgt het verschil tussen zijn kaart en die van zijn medespeler verdubbelt aan punten erbij.
• Cartouche 2: Speler aan beurt en stenen verwijderen; de speler met de laagste kaart is de speler aan beurt, hij mag als eerste stenen verwijderen. Het aantal stenen dat een speler van de andere speler van het bord mag halen is de waarde van zijn gelegde kaart min 2. Als de uitkomst negatief is, dus -1, dan moet de speler een steen van zichzelf verwijderen. De speler mag echter alleen stenen verwijderen uit de in cartouche 3 aangegeven tempels. Is de waarde van de kaart in cartouche 3 bijvoorbeeld 3, dan mag een speler stenen verwijderen in tempel 1 t/m 3. De stenen die verwijdert zijn komen in het dodenrijk te liggen.
• Cartouche 3: Tempelgebieden; de kaart die hier neergelegd is geeft aan tot welke tempel er gespeeld wordt. Is de waarde van de kaart in cartouche 3 bijvoorbeeld 3, dan wordt er gespeeld in tempel 1 t/m 3.
• Cartouche 4: Stenen inzetten; de waarde van de kaart geeft aan hoeveel stenen een speler mag inzetten. De speler mag alleen stenen inzetten in de tempels die bij cartouche 3 zijn bestemd. Kan een speler zijn stenen niet plaatsen, of een gedeelte van zijn stenen, dan komen deze in het dodenrijk.

De speler aan beurt handelt eerst zijn kaarten bij cartouche 2 t/m 4 af en daarna zijn medespeler.

Als alle velden van het dodenrijk zijn bezet komt het tot een waardering.

Waardering:
De spelers zetten dus tijdens het spel stenen op de vakken van de tempels. Als je een meerderheid aan steen bezit bij een tempel krijg je punten;
• Tempel 1: De speler met de meeste stenen krijgt het verschil tussen zijn stenen en die van zijn tegenspeler aan punten erbij.
• Tempel 2: De speler met de meeste stenen krijgt 5 punten.
• Tempel 3: De speler met de meeste stenen krijgt punten gelijk aan het aantal stenen die hij in deze tempel bezit.
• Tempel 4: De speler met de meeste stenen in deze tempel krijgt 3 punten voor elk door hem met een steen bezet blauw veld.
• Zwarte velden: De speler met de meeste stenen op alle zwarte velden krijgt 8 punten.
• Bonusvelden: De spelers krijgen voor elk bezet bonusveld 1 of 2 punten.

Na elke waardering moeten de spelers 4 eigen stenen uit de tempels verwijderen. Als het mogelijk is moet een speler uit elk van de 4 tempels 1 steen verwijderen. Ook de stenen uit het dodenrijk gaan naar de speler terug. Als het spel nog niet is geλindigd dan volgt er nog een ronde.

Het spel eindigt als:
• Een speler in zijn beurt 40 punten heeft
• Een speler alle groene velden heeft bezet
• Een speler alle gele velden heeft bezet
• Een speler alle velden van een tempel heeft bezet.
Een speler die dit behaalt heeft wint het spel.
6) Pluspunten:
• Prachtige vormgeving
• Prima spelmateriaal
• Duidelijke spelregels
• Goed thema
• Goed werkend spelmechanisme
7) Minpunten:
• Alleen voor 2 personen
• Kan saai zijn, omdat het spel erg abstract is
8) Samenvattend:
Er zijn vrij veel spellen waarbij spelers over om meerderheden strijden. Dit soort spellen zijn er vaak alleen voor 3 of meer spelers. Voor 2 spelers heb je weinig spellen die over meerderheden verkrijgen gaan. Wat dat betreft is Aton een uitzondering. Bij Aton gaat het op het speelbord eigenlijk maar om 1 ding en dat is meerderheden verkrijgen. De spelers proberen door het slim inzetten van kaarten en stenen zo veel mogelijk punten te verzamelen. De ene ronde speelt een speler meteen op punten en niet op het plaatsen van schijven, de andere ronde juist weer andersom. Wat de beste manier van kaarten neerleggen weet ik eigenlijk niet. Wat wel zo is, is dat de spelers elkaar natuurlijk flink dwars kunnen zitten, doordat ze stenen van de andere spelers kunnen verwijderen. Zodoende kunnen ze bij bepaalde tempels hun meerderheid vergroten. De tempels met de cijfers 3 en 4 zijn moeilijker te bezetten, dit komt door het inzetten van kaarten. Als je bijvoorbeeld 2 kaarten hebt met cijfers 2 en 4 kun je er voor kiezen om 2 stenen in tempel 4 te plaatsen of 4 stenen in tempel 2. Natuurlijk wordt er vaker voor het laatste gekozen. Het ontwikkelde spelsysteem bij Aton werkt prima. Het loopt als een zijden draad door het spel en is goed evenwichtig. Aton is een moeilijk spel. Dit komt door de keuzes die gemaakt moeten worden. Het spel is spannend van begin tot het eind. Het spel is vrij abstract en kan dus snel saai worden. Ik vind Aton een geweldig spel, door zijn spanning en door de diepgang van het spel.

79 punten = 8

9) Tips:

• Pak af en toe alleen punten
• Let goed op de meerderheden van de andere speler, het spel kan vrij snel afgelopen zijn als je niet goed oplet.

Terug naar beginpagina