Truusentruus.nl recensie van het spel: Wongar
Recensie door : guido  
Beoordelingscijfer : (6.0)  
   
Auteur : Alan R. Moon
/ Richard Borg
Minimum aantal spelers : 3
Uitgever : Gold Sieber Maximum aantal spelers : 5
Jaar van uitgave : 2000 Talen : Duits
Leeftijd vanaf : 12 jaar Nog verkrijgbaar? : nee
Speelduur : 60 minuten Prijs : ca. 28 Euro
 
1) Introductie:
De Aboriginals – De oorspronkelijke bewoners van Australie. Ze leven in “close harmony” met de natuur. Op een bepaald moment treffen de Aboriginal families elkaar tijdens een geheime ceremonie. Om hierbij grote erkenning te verkrijgen van hun oudste stamleden en voorouders moeten ze hun Tjurungas geschikt inzetten. Toch voordat er uiteindelijk beslist wordt wie dit het beste heeft gedaan, hebben alle families nog 1 maal de kans om de uitslag te beinvloeden.
2) Spelmateriaal:
Het spel bestaat uit:


• 1 speelbord
• 90 houten ringen, 18 stuks in 5 spelerskleuren (oranje, rood, neutraal, paars en groen)
• 75 houten kubussen, 15 stuks in 5 spelerskleuren
• 60 houten cilinders, 12 stuks in 5 spelerskleuren
• 150 gebiedskaarten, 10 sets van 15 kaarten
• 43 grote ritueelkaarten
• 5 houten telstenen in 5 spelerskleuren
• 2 bruine houten speelfiguren “voorvader”
• 2 witte houten speelfiguren “stamoudste”
• 1 bruine houten boemerang
• 1 gele houten schorpioensteen
• 1 stoffen zak
• 1 speloverzicht
• 1 spelregelboekje
3) Vormgeving en uitleg van het materiaal:
Wongar is een prachtig vormgegeven spel. Het spel is voorzien van diverse Aboriginal gerelateerde afbeeldingen. De voorzijde van de doos laat een prachtige rode afbeelding zien met een tekeningen die er uit zien als oude muurschilderingen. Zo ook het speelbord als de kaarten hebben prachtige afbeeldingen die allemaal op muurschilderingen lijken.

Het spelmateriaal is goed verzorgd. Er is veel aandacht aan besteed, het is namelijk duurzaam en speelt prettig.

Enige wat jammer is, is dat het scorespoor niet enkele cijfers afgebeeld heeft staan. Zo kun je moeilijk zien hoeveel punten je exact hebt gescoord.

Het speelbord heeft 10 gebieden met elk een eigen afbeelding. Op de buitenrand loopt een scorespoor. Aan de linkerzijde staat een schorpioenlijst. Deze geeft de actuele fase aan, het aantal te behalen punten en het speleinde.

Per gebied is er een set van 15 gebiedskaarten. Elk gebied heeft een gelijke set. Uitleg van de kaarten volgt.

Ook de ritueelkaarten komen later aan bod.
4) Voorbereiding en uitleg aan anderen:
De spelregels zijn redelijk te doen. Je hebt ruim een half uur nodig om ze door te lezen en te begrijpen. De regels zijn toch best even pittig, dus neem er de tijd voor. Een overzicht van de regels kun je op het speloverzicht zien. Je kunt de regels met voorbeelden op het bord aan anderen uitleggen.

Voorbereiding:
Het speelbord wordt in het midden van de tafel gelegd. De schorpioensteen wordt op het onderste veld van de schorpioenlijst geplaatst. Elke speler kiest een kleur en neemt zijn houten spelmateriaal. De gebiedskaarten worden per gebied gesorteerd en verdekt op elk gebied geplaatst. De bovenste kaart van elk gebied wordt omgedraaid. Elke speler neemt van elke soort houten speelfiguur 4 stuks. Deze 12 stuks doet hij in de zak. Per gebied wordt bij 3 spelers 3 stenen toevallig uit de zak getrokken en geplaatst, bij 4 spelers 4 en 5 spelers 5 speelstenen per gebied. Overige speelstenen worden tussen de 2 gebieden “hand” en “voet” verdeeld. Elke speler krijgt 2 ritueelkaarten. De figuren voorvader (bruin) en stamoudste (wit) worden bepaald door toeval. Het bruine figuur wordt op gebied “hand” geplaatst. Het witte figuur op het gebied “voet”. De speler met het bruine speelfiguur krijgt tevens de boemerang en is hiermee startspeler. Elke speler plaatst een scoresteen op veld “0” van het scorespoor.
5) Spelverloop:
Zie samenvattend
6) Pluspunten:
• Prachtige vormgeving
• Prima spelmateriaal
• Goed leesbare spelregels
• Meerderhedenspel met aparte bijkomende regels
• Tactisch
• Abstract
7) Minpunten:
• Eenzijdig en nogal abstract spel
• Pittige regels
• Geen cijfers op het scorespoor
• Startspeler kan nooit de man met de kaart pakken
• Spel is niet evenwichtig
• Het is absoluut niet handig om aan het begin startspeler te zijn. Je komt er dan nooit meer vanaf.
8) Samenvattend:
Wongar is een meerderhedenspel. De spelers hebben elk 3 soorten speelfiguren. Met deze speelfiguren proberen ze de meerderheid te verkrijgen in een gebied op het speelbord. Het speelbord telt 10 gebieden. In elk gebied kan een ceremonie gehouden worden waarbij gekeken wordt wie de meerderheid bezit over de 3 verschillende speelfiguursoorten. Hierbij worden punten vergeven. De spelers gaan de punten op het scorespoor vooruit.

In elk van de 10 gebieden liggen gebiedskaarten. Elke ronde ligt de bovenste kaart van de stapel open. Zo zijn er aan het begin van een ronde 10 openliggende gebiedskaarten. Met de gebiedskaarten kun je speelfiguren van een bepaalde soort op een gebied plaatsen. Ook kun je met gebiedskaarten ritueelkaarten krijgen. Ook zijn er gebiedskaarten met de figuren “stamoudste” en “voorvader”.

Met de gebiedskaarten waar een soort op staat kun je maximaal 3 figuren van deze soort op het bord plaatsen. Je moet in ieder geval 1 figuur op het gebied plaatsen waar je de kaart hebt gepakt. Aansluitend mag je nog 2 dezelfde figuren of 2 ritueelkaarten pakken of een combinatie van deze 2 maken. Je kiest dus een gebied waarbij je niet of zwak staat, of een gebied om met een bepaalde soort te versterken en pakt daar de kaart. Je breidt hiermee je soort uit en kan tevens kijken naar andere gebieden waarbij je deze soort wilt aanvullen. Met deze kaart kun je dus sterker worden op het speelbord. Je kunt ook voor ritueelkaarten kiezen. De functie van deze kaarten volgt bij de uitleg van de ceremonie.

Er zijn ook kaarten waarbij je verplicht bent 3 figuren van 1 soort op het bord te plaatsen, maar dit zonder ritueelkaarten te pakken. Ook zit er in elke stapel gebiedskaarten 1 kaart die het mogelijk maakt 4 ritueelkaarten te pakken.

In elke gebied liggen een aantal kaarten met “voorvader”, “stamoudste” en beide figuren op 1 kaart. Als je een kaart met “voorvader” pakt, moet je 1 van de 2 bruine speelfiguren pakken. Deze neem je van de speler die hem daarvoor in bezit had. Ook moet je op het speelbord het bruine speelfiguur die nu op een gebied staat, naar een aangrenzend gebied verplaatsen. In dit gebied wordt een ceremonie opgevoerd. Bezit je aan het eind van een ronde de bruine speelfiguur, dan krijg je ook de boemerang. Dit wil zeggen dat je nu startspeler bent. Tijdens de ceremonie zijn er met de bruine figuur “voorvader” de meeste punten te verdienen.

Als je een kaart “stamoudste” pakt dan doe je hetzelfde als met het bruine speelfiguur, maar nu met de witte speelfiguren. Echter mag je nu het witte speelfiguur om 2 gebieden verplaatsen. Ook hier vind dan een uiteindelijk een ceremonie plaats, echter zijn de te verdienen punten lager dan bij het bruine speelfiguur. Een speler met een wit speelfiguur aan het begin van een beurt mag 1 ritueelkaart pakken.

Als je een gebiedskaart met beide figuren pakt, dan neem je beiden figuren van de spelers en plaats je beide figuren in het gebied waar je de kaart hebt getrokken. In dit gebied vindt een ceremonie plaats. Hiermee zijn echter de minste punten te verdienen.

Ceremonie:
In het gebied waar door middel van het trekken van een gebiedskaart 1 of 2 van de speelfiguren geplaatst zijn, vind dus een ceremonie plaats. Aan deze ceremonie mogen alleen spelers meedoen die speelfiguren in dit gebied hebben staan. De speler die de ceremonie uitlokte en dus het speelfiguur in dit gebied plaatste is als eerste aan de beurt. Hij mag als eerste 1 ritueelkaart spelen. Vervolgens volgen de overige spelers met de wijzers van de klok mee. Je mag in je beurt maar 1 ritueelkaart spelen en als je past mag je verder niet meer deelnemen. Er zijn ritueelkaarten in 4 soorten: 3 kaarten met 1 aangegeven symbool van een soort speelfiguur en 1 kaart met alle drie de soorten, maar dan 2 symbolen van elk soort. Met deze kaarten mag je 1 van de volgende opties uitvoeren:

1) Verwijder een speelfiguur uit een gebied en geef deze terug aan de betrokken speler.
2) Een speler verschuift een eigen speelfiguur die op de kaart staat aangegeven in een aangrenzend gebied.
3) Een speler verschuift een eigen speelfiguur die op de kaart staat aangegeven vanuit een aangrenzend gebied naar het gebied met de ceremonie.

Bij kaarten met 2 symbolen mogen actie 1 t/m 3 tweemaal uitgevoerd worden.

Met deze acties kan een speler dus versterken of verzwakkingen aanbrengen bij andere spelers. Je kunt dus als uitlokker van een ceremonie gelijk iemand uit het gebied schoppen met als doel dat deze speler niet meer aan de ceremonie mee kan deelnemen. Als een speler dus maar 1 speelfiguur van een soort heeft staan, kan hij deze gelijk verwijderen. Ook kun je bij een gebied dat bijvoorbeeld nog geen ringen als speelfiguren heeft staan een ritueelkaart met een ring uitspelen en een ring uit een aangrenzend gebied verplaatsen. Want… als er geen ritueelkaarten meer worden uitgespeeld is de ceremonie afgelopen en volgt een waardering. Gekeken wordt wie de meeste speelfiguren van een bepaalde soort heeft staan. De speler met de meerderheid in een soort krijgt punten. De punten worden op het scorespoor bijgehouden.

In de ritueelkaarten en de gebiedskaarten zitten kaarten met een schorpioensymbool. Telkens als zo’n kaart wordt getrokken gaat de schorpioen op de schorpioenlijst 1 veld vooruit. De lijst is verdeeld in 3 fases met 4 vakken. Hoe hoger de fase hoe meer punten een speler scoort bij een ceremonie. Aan het einde van fase 3 (veld 12) is het spel afgelopen. Ook eindigt het spel als de laatste gebiedskaart uit een gebied is getrokken.

Wongar bestaat dus uit een meerderhedenspel met 10 gebieden. De spelers verschuiven, plaatsen en verwijderen speelfiguren en lokken ceremonies uit. Veel speelfiguren op het bord betekend dat je sterk staat. Een speler met veel ritueelkaarten heeft het voordeel dat hij veel kan handelen tijdens een ceremonie en dus veel speelfiguren kan plaatsen of verwijderen.

Leuke aan dit spel is de spanningsfactor bij het uitvechten van de ceremonies. Verder verloopt het spel eigenlijk altijd hetzelfde. Ben je startspeler, dan kom je er niet makkelijk vanaf. Niemand wil startspeler zijn. Waarom niet? De laatst acties zijn vaak bepalend en als startspeler doe je daar niet aan mee. Je baalt als startspeler. Het spel is hierdoor niet evenwichtig en nogal gedateerd.

Voor een spel van 2 meesterlijke auteurs is Wongar een misser. Het spel ziet er prachtig uit, maar je zou denken dat de auteurs het tot in den treure hebben doorgrond. Helaas.. evenwicht is niet aanwezig. Jammer voor dit prachtige spel.

Waardering 58 punten = 6.

9) Tips:

geen

Commentaar van anderen :

Naam:
Axel
Commentaar:
Dit is zeker geen slecht spel Ik zou het dan ook zeker een herkansing geven met de regels voor gevorderden! Dat het spel naar een hoger plan tilt
8

Terug naar beginpagina

Warning: mysql_close(): no MySQL-Link resource supplied in /var/www/vhosts/truusentruus.nl/httpdocs/recensie/recensie405.php on line 279